تاریخ دقیق اعتکاف ۱۴۰۴ و شرایط آن و زمان شروع و پایان اعتکاف یا ایام البیض ماه رجب در سال 1404 به قمری و شمسی و میلادی در ادامه مطلب می خوانید. اعتکاف به روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه در تقویم قمری می گویند که مهمترین آن ها ایام البیض ماههای رجب و شعبان و ماه رمضان است.
تاریخ دقیق ایام البیض و اعتکاف ۱۴۰۴ و شرایط آن
اعتکاف شامل اعمال و شرایط خاصی است که تاریخ روزهای اعتکاف در ایام البیض (۱۳، ۱۴ و ۱۵ رجب 1404) امده است:
شروع اعتکاف 1404 : 13 رجب برابر با شنبه 13 دی 1404؛ 3 ژانویه 2026
روز دوم: یکشنبه 14 ماه رجب برابر با 14 دی 1404؛ 4 ژانویه 2026
پایان روز اعتکاف 1404: دوشنبه 15 رجب برابر با 15 دی 1404؛ 5 ژانویه 2026
تاریخ و زمان شروع اعتکاف سال 1404
تقویم روزهای اعتکاف 1404 به شمسی برابر است با:
- شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴
- یکشنبه ۱۴ دی ۱۴۰۴
- دوشنبه ۱۵ دی ۱۴۰۴
روزهای اعتکاف 1404 در تقویم قمری:
- ۷ شنبه ۱۳ رجب ۱۴۴۷
- یکشنبه ۱۴ رجب ۱۴۴۷
- دوشنبه ۱۵ رجب ۱۴۴۷
تقویم میلادی:
- شنبه ۳ ژانویه ۲۰۲۵
- یکشنبه ۴ ژانویه ۲۰۲۵
- دوشنبه ۵ ژانویه ۲۰۲۵
اعمال و شرایط
زمان آن از سه روز کمتر نباشد.
مکان آن در مسجد باشد.
ادامه ماندن در مسجد و خارج نشدن از آن
روزه از ارکان اصلی اعتکاف است و باید روزه ماند.
دوری از محرمات و امور دنیوی
گفتنی است عتکاف از جمله اعمال مستحبی و دارای فضیلت بسیار زیاد است. به توقف حداقل ۳ روز در مسجد به قصد عبادت به همراه رعایت شرایط لازم را اعتکاف و به شخص به جا آورنده اعتکاف، معتکف گویند. اعتکاف از ماده «عکف» در لغت به معنای اقبال و روی آوردن به چیزی و بزرگداشت آن است. اعتکاف در اصطلاح فقهی نوعی عبادت است که انسان سه روز یا بیشتر در مسجد مقیم میشود و هر سه روز را روزه گرفته و به عبادت و راز و نیاز با خدا میپردازد.
اعتکاف از نظر زمان محدود به وقت خاص نیست، تنها از آن رو که لازمه اعتکاف، روزه گرفتن است، باید در زمانی اعتکاف شود که شرعا بتوان روزه گرفت. پس هر گاه روزه گرفتن صحیح باشد، اعتکاف نیز صحیح است، ولی بهترین زمان برای اعتکاف دهه آخر ماه مبارک رمضان، و ایام البیض ماه رجب است.
اعتکاف چیست؟
اَیامُ البیض (به معنای روزهای سفید)، به روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماه قمری گفته میشود. در روایات بر روزه گرفتن در این ایام تأکید شده است. در ایران اعتکاف، در ایام البیض ماه رجب برگزار میشود.
در ایام البیض، «ایام» جمع یوم به معنای روز و «بیض» جمع ابیض به معنای سفید و درخشان است. «روزهای سپید» برابر پارسی آن است.
شرایط اعتکاف کننده
عقل (اعتکاف دیوانه صحیح نیست.)
ایمان (اعتکاف غیر مؤمن صحیح نیست.)
قصد قربت (هرگونه ریا و خودنمایی، اعتکاف را باطل میکند.)
روزهداری در ایام اعتکاف
اجازه گرفتن از کسی که اجازه او لازم است مثلاً فرزند از والدین
زمان اعتکاف
اعتکاف یا ایام البیض به روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه قمری گویند که به باور مسلمانان ایام البیض ماه های رجب، شعبان و رمضان، دارای فضیلت بسیار است
شب و روز سیزدهم
خواندن دو رکعت نماز که در هر رکعت حمد، یس، تَبارَک المُلْک و توحید خوانده شود.
اگر کسی قصد انجام اعمال اُمّ داوُد را دارد باید این روز را روزه بگیرد.
شب و روز پانزدهم
خواندن شش رکعت نماز به سه سلام به همان کیفیت شب سیزدهم.
غسل کردن
احیا
زیارت امام حسین (ع)
خواندن سی رکعت نماز که در هر رکعت یک بار حمد و ده مرتبه سوره توحید
دوازده رکعت نماز که هر دو رکعت به یک سلام ختم میشود
غسل کردن
زیارت امام حسین (ع)
خواندن نماز سلمان
خواندن چهار رکعت نماز به دو سلام
