ثمینه باغچه بان نویسنده و مترجم ادبیات کودک و فرزند جبار باغچه بان بنیان گذار آموزش ناشنوایان در ایران بود. او در ۲۶ شهریور ۱۴۰۴ در ۹۷ سالگی بر اثر کهولت سن درگذشت.
بیوگرافی ثمینه باغچه بان
ثمینه باغچه بان در ۴ فروردین ۱۳۰۶ در خانواده ای فرهنگی چشم به جهان گشود. پدر او، جبار باغچه بان، بنیان گذار آموزش و پرورش ناشنوایان در ایران و مؤسس نخستین کودکستان های مدرن کشور بود. ثمینه تحت تأثیر محیط خانوادگی، مسیر علمی و فرهنگی را در پیش گرفت و بعدها به عنوان نویسنده و مترجم در حوزه ادبیات کودک و نوجوان شناخته شد. او علاوه بر نویسندگی، در زمینه آموزش کودکان ناشنوا نیز فعالیت داشت و روش های نوین آموزشی را در این حوزه معرفی و گسترش داد.
از آثار مهم او می توان به کتاب های «پل چوبی» و «نوروزها و بادبادک ها» اشاره کرد که جایگاهی ویژه در ادبیات کودک ایران دارند. وی همواره تلاش کرد تا از طریق قلم و آموزش، ارتباط میان نسل ها و گروه های مختلف کودکان را تسهیل کند و به همین دلیل آثارش ماندگاری زیادی یافتند.
زندگی شخصی
ثمینه باغچه بان در سال های جوانی با هوشنگ پیرنظر ازدواج کرد. این ازدواج سرآغاز مسیری مشترک در عرصه فرهنگی و اجتماعی برای این دو بود و همسرش همواره در فعالیت های علمی و فرهنگی او همراه و پشتیبانش بود. ثمینه باغچه بان سه فرزند به نام های مرجان، سهراب و مریم دارد. خانواده اش نیز در مسیر علمی و فرهنگی تحت تأثیر آموزه های او و پدر بزرگوارش جبار باغچه بان قرار گرفتند.
او در طول زندگی خود همواره در کنار کارهای نویسندگی و آموزشی، دغدغه تربیت و آموزش کودکان، به ویژه کودکان ناشنوا را داشت و از همین رو، نام او در کنار پدرش به عنوان پیشگامان تعلیم و تربیت کودکان کم شنوا در ایران جاودانه شده است.
علت فوت ثمینه باغچه بان
ثمینه باغچه بان پس از سال ها فعالیت فرهنگی، آموزشی و ادبی، در ۲۶ شهریور ۱۴۰۴ در سن ۹۷ سالگی درگذشت. بر اساس خبرهای منتشرشده، علت فوت او کهولت سن عنوان شده است و بیماری یا علت خاص دیگری برای درگذشت وی ذکر نشده.
درگذشت او، جامعه فرهنگی ایران را اندوهگین کرد، چرا که وی نه تنها دنباله رو راه پدرش در آموزش ناشنوایان بود، بلکه با قلم و آثارش تأثیر عمیقی بر ادبیات کودک گذاشت. یاد و نام او به عنوان نویسنده ای متعهد و بانویی فرهنگ ساز در تاریخ آموزش و پرورش ایران ماندگار خواهد بود.
