وفات حضرت ام البنین (س) در تقویم سال ۱۴۰۴ شمسی، پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴ ثبت شده است. این تاریخ برابر با ۱۳ جمادی الثانی ۱۴۴۷ قمری دانسته می شود.
وفات حضرت ام البنین س 1404 چه روزی است؟
وقتی درباره تاریخ وفات حضرت ام البنین (س) در سال ۱۴۰۴ سخن می گوییم، در واقع از تاریخی یاد می کنیم که بر پایه روایت های مشهور و تقویم های رسمی دینی در ایران تنظیم شده است. در منابع تاریخی کهن، تاریخ دقیق و قطعی وفات ایشان با جزئیات روز و ماه ثبت نشده، اما در سنت شیعی، روز سیزدهم جمادی الثانی به عنوان روز وفات آن بانوی ارجمند شناخته شده است. در سال ۱۴۰۴ هجری شمسی، این تاریخ قمری با پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴ تطبیق پیدا می کند؛ یعنی روزی که در تقویم رسمی کشور به عنوان روز بزرگداشت ایشان درج می شود و مراسم سوگواری و بزرگداشت در بسیاری از شهرها برپا خواهد شد.
بیشتر بخوانید: متن و دلنوشته غمگین تسلیت وفات حضرت زینب کبری 1403 + عکس نوشته و پروفایل
این روز برای بسیاری از مردم نه فقط یک نشانه تاریخی، بلکه یادآور شخصیتی است که در فرهنگ شیعی به نماد وفاداری، نجابت و مادرانگی بدل شده است. ام البنین (س)، مادر حضرت عباس (ع)، کسی بود که در روایت های عاشورایی جایگاهی ویژه دارد و نام او به گونه ای با ایثار و همراهی خاندان امیرالمؤمنین (ع) پیوند خورده است. همین جایگاه سبب شده که سالانه، در زمان های مختلف، از جمله در سال ۱۴۰۴، نام او و یاد او همچنان حضوری زنده داشته باشد.
پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴ تنها یک شماره در تقویم نیست؛ لایه ای از پیوند تاریخی و عاطفی با گذشته ای است که در حافظه جمعی ایرانیان و شیعیان نقش بسته است. بسیاری از هیئت ها و مراسم مذهبی در این روز برنامه های خاص دارند؛ گاهی مرثیه خوانی ها حالت روایی پیدا می کند و زندگی ام البنین (س) از زاویه هایی بازخوانی می شود که تنها در مناسبت های مرتبط با او مطرح می شود. حتی در فرهنگ عامه نیز این روز به عنوان زمان خاصی برای توسل و یادآوری جایگاه معنوی مادران شهدای کربلا تلقی می شود.
مطالب مرتبط: اس ام اس وفات حضرت ام البنین(س) 1401 + پیام تسلیت رحلت حضرت ام البنین (عکس)
در کنار این لایه ها، تقویم سال ۱۴۰۴ فرصتی است برای توجه دوباره به زندگی تاریخی شخصیت هایی مانند ام البنین (س)، زیرا تقارن تاریخ قمری و شمسی همیشه به ما یادآوری می کند که چگونه روایت های گذشته با زندگی امروز پیوند می خورند. ۱۳ جمادی الثانی ۱۴۴۷ قمری، معادل همان پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴، نشانه ای از استمرار همین پیوند است؛ روزی که در آن زندگی یک بانوی مؤمن و استوار دوباره در حافظه مردم زنده می شود و نسل های جدید درباره نقشی که او در تاریخ شیعه ایفا کرده، بیشتر می آموزند.
