بیوگرافی سیروس قایقران و همسرش افسانه اسدان +خانواده و درگذشت
سیروس قایقران بازیکن فوتبال ملوان و تیم ملی فوتبال ایران بوده که 18 فروردین 1377 به علت تصادف رانندگی در حوالی امامزاده هاشم به همراه پسرش دچار سانحه شده و درگذشت. او با عابدزاده و بهمن صالح نیا همدوره بود.
تصاویر و بیوگرافی سیروس قایقران
سیروس قایقران متولد ۱ بهمن ۱۳۴۰ در بندر انزلی بازیکن فوتبال ایرانی از اسطورههای فوتبال گیلان و ایران بود. نام مرحوم قایقران به دلیل منش پهلوانی و برجستگی های اخلاقی در کنار غلامرضا تختی برده میشود.
سیروس قایقران الگوی جوانمردی و کمک به نیازمندان بود. مردی که پنهانی صدقه میداد و در کارهای خیر شرکت میکرد. سیروس عشق خاصی به انزلی و ملوان داشت، خودش میگفت: بهترین مطلبی که درباره من در مطبوعات نوشتهشده این است: عجب قایقرانی دارد این ملوان.
بیوگرافی پرویز قایقران پدر سیروس قایقران
پرویز قایقران پدر سیروس قایقران است که در سن ۸۴ سالگی در سال 1404 دار فانی را وداع گفت و پیکرش در جوار فرزندش زنده یاد سیروس قایقران به خاک سپرده شد.
افسانه اسدان همسر سیروس قایقران
افسانه اسدان همسر قایقران از آن سانحه رانندگی جان سالم بدر برد و هم اکنون در قید حیات است.
ماجرای تصادف سیروس قایقران و درگذشتش
اوایل سال ۱۳۷۷ سیروس قایقران در حالی که همراه فرزند، همسرش افسانه اسدان و برادر همسرش ایمان در اتومبیل خود برای تعطیلات نوروزی از انزلی عازم تهران بود در حوالی امامزاده هاشم با کامیون تصادف کرد که منجر به فوت وی و فرزندش راستین شد. راستین قایقران فرزند سیروس قایقران متولد ۱۳۶۹/۱/۶ بود و در تصادف رانندگی به همراه پدرش جان باخت.
خانم اسدان همسر مرحوم قایقران ماجرای تصادف را اینگونه روایت میکند: ساعت ۵/۲ بعدازظهر از بندر انزلی بهطرف تهران حرکت کردیم. برادرم ایمان هم با ما بود. ما در تهران زندگی میکردیم. سالهای گذشته که تهران بودیم هرسال عید میآمدیم انزلی. سیروس پشت فرمان رنو بود و من بغلدستش، برادرم پشت من نشست و راستین همپشت سیروس نشسته بود. سیروس جلوی دکههای خارج از شهر رشت نگه داشت تا برای راستین نوشابه بخرد. من گفتم: سیروس، راستین فقط عاشق آب است، اگر نوشابه بخورد، بازهم آب میخواهد، برویم امامزاده هاشم آب بخوریم و صدقه هم بیندازیم. راستین که هیچ موقع قانع نمیشد، گفت: آره بابا، آنجا آب میخورم. سیروس هم گاز داد و رفت.
وقتی به امامزاده هاشم رسیدیم، سیروس دست کرد توی جیبش، پول درآورد و به راستین داد و گفت: پسرم، آب که خوردی این پول را هم توی آن صندوق بینداز. سیروس اول نمیخواست پیاده شود. من هم خیلی کسل بودم و اصلاً حال نداشتم. انگار غم دنیا توی دلم بود، ولی بعد همگی پیاده شدیم و دست و رویمان را شستیم، آنجا یک شیر آب بود. وقتی سوار ماشین شدیم، راستین گفت: بابا چقدر خنک شدم…
قبل از اینکه من بیهوش بشوم، دقیقاً یادم نمیآید. فقط یادم هست که یک خاور از روبرو در حال حرکت بود. تا چشم باز کردم آن صحنه را دیدم. از جایی که آب خوردیم تا محل تصادف خیلی فاصله نداشتیم. جیغ کشیدم، ولی مرا کشیدند و بردند. هی میگفتم که شوهر و بچهام را نجات دهید. برادرم را که دیدم، گفتم: وای جواب پدرم را چه بدهم؟
زندگی حرفه ای
سیروس قایقران؛ در محلهٔ کلویر بندر انزلی پا به عرصه وجود گذاشت. او فوتبال را مانند دیگر فوتبالیست های کشورمان از زمین خاکی آغاز کرد رشد کرد و به میادین بین المللی فوتبال رسید. در سال ۱۳۵۶ زمانی که ۱۶ سال سن داشت به عضویت تیمهای نوجوانان و جوانان ملوان درامد و تا سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳ نقش مهمی در تیم ملوان و فوتبال گیلان داشت.
در سال ۱۳۶۹ به تیم الاتحاد قطر (الغرافه قطر فعلی) پیوست و بعد از مدتی بازی در قطر، به تیم ملوان پیوست. در سال ۱۳۷۰ به تیم کشاورز تهران پیوست.
سیروس قایقران سالهای ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷ بارها تمایل خود را برای بازگشت به ملوان به عنوان بازیکن یا مربی اعلام کرد.
مربیگری
قایقران بعد از خداحافظی از فوتبال وارد حرفه مربیگری شد. او برای اولین سرمربی تیم کشاورز شد و با این تیم به مقام سوم لیگ رسید. وی در سال ۱۳۷۶ به تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و مدتی در آنجا مشغول به مربیگری شد.
دعوت به تیم ملی
زنده یاد سیروس قایقران در سال ۱۳۶۳ و در ۲۳ سالگی به تیم ملی دعوت شد. او به دلیل عملکرد خوب و بازی تکنیکی خییل زود بازوبند کاپیتانی با نظر دهداری را به بازو بست. قایقران تنها فوتبالیست شهرستانی بود که بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایران را به بازوان او بست.
سیروس قایقران در ۱۰۰ مسابقه ملی حضور داشت که ۴۳ بازی، رسمی بوده است. در ۲۱ بازی کاپیتان تیم ملی بوده و ۱۴ گل برای تیم ملی به ثمر رسانده است که بهترین آنها به تیم کره جنوبی در نیمهنهایی بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن بود. وی اولین بازی ملی خود را در ۳۰ دیماه ۱۳۶۳ برابر یوگسلاوی و آخرین بازی ملیاش را در ۲۶ فروردین ۱۳۷۲ برابر بوسنی انجام داد، اولین کاپیتانی تیم ملی را در ۱۱ آذر ۱۳۶۷ برابر قطر به عهده گرفت.
افتخارات
مقام سومی در جام ملتهای آسیا ۱۹۸۸ با تیم ملی فوتبال ایران
قهرمان بازیهای آسیایی پکن ۱۹۹۰ با تیم ملی فوتبال ایران
اولین کاپیتان شهرستانی تیم ملی فوتبال ایران
قهرمان جام حذفی کشور
قهرمان گروه مقدماتی آسیا با ملوان بندر انزلی
نایبقهرمانی لیگ استانی قدس با منتخب گیلان
