بیوگرافی و عکس های پگاه آهنگرانی بازیگر

0

بیوگرافی و عکس های پگاه آهنگرانی بازیگر

بیوگرافی پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی (زادهٔ ۲ مرداد ۱۳۶۳ در اراک) هنر پیشه و مستندساز ایرانی است. تحصیلاتش در هنرستان موسیقی را ناتمام گذاشت اما، نوازنده ویولن سل است.

پگاه فرزند منیژه حکمت، از کارگردانان ایرانی، و جمشید آهنگرانی، کارگردان سینما است.

پگاه آهنگرانی

شروع فعالیت سینمایی

پگاه آهنگرانی اولین بار در ۶سالگی در فیلم گربهٔ آوازخوان (به کارگردانی کامبوزیا پرتوی) در سال ۱۳۶۹ جلوی دوربین بازی کرد. اما در دومین بازی کارنامهٔ هنری‌اش در ۱۵سالگی بود که درخشید: بازی در نقش تداعی در فیلم دختری با کفش‌های کتانی نظرات مثبتی را برای او در پی داشت.

تاجایی‌که جایزهٔ بهترین بازیگر زن را از جشنواره فیلم قاهره، جایزهٔ بهترین بازیگر از جشن دنیای تصویر، دیپلم افتخار از جشنواره بین‌المللی فیلم اجتماعی آبادان و جایزهٔ بهترین نقش‌آفرینی از جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان را در سال ۱۳۷۸ به دست آورد.

پگاه آهنگرانی در اولین تجربه مادرش بعنوان کارگردان سال ۱۳۷۹ در فیلم زندان زنان در سه نقش متفاوت بازی کرد؛ این فیلم نیز موفق به گرفتن چندین جایزه شد.

او در اولین تجربه کارگردانی منیژه حکمت (مادرش) فیلم زندان زنان در سه نقش متفاوت بازی کرد. زندان زنان جایزهٔ بهترین فیلم و فیلم‌نامه را در دورهٔ ششم جشن خانهٔ سینما به‌دست‌آورد و در سال ۱۳۸۰ به همراه باران کوثری در مستند روزگار ما که دربارهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری است ایفای نقش می‌کند.

سانحه در فیلم آتش سبز

پگاه آهنگرانی در سال ۱۳۸۶ در فیلم آتش سبز بدون حضور بازیگر بدل در حین فیلمبرداری به‌علت سقوط، دچار سانحه و شکستگی مهره‌های کمر شد و تا مدت‌ها به‌علت این حادثه بستری بود.

وی هم‌چنین سابقهٔ بازی در فیلم پرهزینه و با مضمون تاریخیِ راه آبی ابریشم به کارگردانی محمد بزرگ‌نیا را نیز در کارنامهٔ بازیگری خود دارد. دو فیلم ورود آقایان ممنوع و مکس ازجمله فیلم‌های با مضمون طنز و پرفروشی هستند که پگاه آهنگرانی در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است.

پگاه آهنگرانی در سال ۱۳۸۷ در بیست‌وهفتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم فجر نامزد نقش دوم زن برای فیلم زادبوم به کارگردانی ابوالحسن داوودی شد. او در فیلم‌های دیگری نظیر آقا یوسف، صداها، خواب زمستانی، سه زن و طبقه سوم نیز به ایفای نقش پرداخته‌است.

مستندهای پگاه اهنگرانی

پگاه آهنگرانی مستندهایی نظیر سیب، تماشاخانه، محاکات غزاله علیزاده و ده‌نمکی‌ها را نیز کارگردانی کرده‌است. مستند «تماشاخانه» دربارهٔ تئاتر شهر است. او جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم کوتاه اصفهان را برای کارگردانی فیلم مستند «تماشاخانه» در سال ۱۳۸۴ به دست آورد.

وی در ساخت مستند “محاکات غزاله علیزاده ” ضمن مصاحبه با نزدیکان این نویسنده، از جمله دخترش سلمی، و دوستان مشهور او از جمله مسعود کیمیایی، محمد علی سپانلو و بهرام بیضایی تلاش کرده‌است از زوایای مختلف زندگی غزاله علیزاده نویسنده معروف را مورد بررسی قرار دهد.

مستند «ده‌نمکی‌ها» نیز دربار مسعود ده‌نمکی کارگردان فیلم اخراجی‌ها و از رهبران سابق انصار حزب‌الله است و در برنامهٔ آپارات شبکه فارسی بی‌بی‌سی پخش شد.

او هم‌چنین در نمایش‌های تئاتر مانند منهای دو به کارگردانی داوود رشیدی و متولد ۱۳۶۱ به کارگردانی پیام دهکردی در سال ۱۳۸۹ به ایفای نقش پرداخته‌است. نمایش تئاتر متولد ۱۳۶۱ دارای مضمونی سیاسی بود و در اسفند سال ۱۳۸۹ به‌دلیل مخالفت ادارهٔ کل هنرهای نمایشی توقیف شد.

نوازندگی در ارکستر ملی

وی هم‌چنین به‌عنوان نوازندهٔ ساز ویلونسل سابقهٔ عضویت در گروه نوازندگان آثار حسین علیزاده و هوشنگ کامکار در ارکستر ملی را دارد. او هم‌چنین به‌عنوان نویسندهٔ ستونی در روزنامه اعتماد فعالیت می‌کند.

همسر پگاه اهنگرانی

متاسفانه اطلاعات دقیقی از مجرد یا متاهل بودن وی در دست نیست با اینکه در بعضی سایتها خبر از متاهل بودن وی داده اند.

پگاه آهنگرانی

فیلم شناسی پگاه اهنگرانی

سینمایی

سال نام اثر کارگردان نقش

۱۳۹۵ سارا و آیدا مازیار میری آیدا
پدیده علی احمدزاده
لابی محمدپرویزی
قاتل اهلی مسعود کیمیایی مهتاب
۱۳۹۴ هفت ماهگی هاتف علیمردانی طناز
تیک آف احسان عبدی‌پور آتنا
خشکسالی و دروغ (فیلم) پدرام علیزاده آلا
۱۳۹۳ نزدیکتر مصطفی احمدی مهتاب
از نفس افتاده داریوش غذبانی
موقت امیر عزیزی
جامه دران حمیدرضا قطبی مه‌لقا
خانه دختر شهرام شاه حسینی پریسا
مادر قلب اتمی علی احمدزاده نوبهار
۱۳۹۲ مهمونی کامی علی احمدزاده فرناز
۱۳۹۱ دربند پرویز شهبازی سحر تکلو
۱۳۹۰ بی خداحافظی احمد امینی
۱۳۸۹ ورود آقایان ممنوع رامبد جوان پریا شاپوری
آقا یوسف علی رفیعی
۱۳۸۸ طبقه سوم بیژن میرباقری
۱۳۸۷ راه آبی ابریشم محمد بزرگ‌نیا
شیرین عباس کیارستمی پگاه آهنگرانی
زادبوم ابوالحسن داوودی
صداها فرزاد مؤتمن
۱۳۸۶ هر کس سینمای خودش –
آتش سبز محمدرضا اصلانی
خواب زمستانی سیامک شایقی
۱۳۸۵ سه زن منیژه حکمت پگاه
مربای شیرین مرضیه برومند
۱۳۸۴ خنگ آباد مهدی اباسلط
۱۳۸۲ مکس سامان مقدم
۱۳۸۰ زندان زنان منیژه حکمت
مستند روزگار ما رخشان بنی اعتماد
۱۳۷۷ دختری با کفش‌های کتانی رسول صدرعاملی تداعی نصیحی
۱۳۶۹ گربه آوازخوان کامبوزیا پرتوی

پگاه آهنگرانی

تئاتر

۱۳۹۲- ریچارد سوم – مهدی کوشکی
۱۳۸۹ – منهای دو به کارگردانی داوود رشیدی.
۱۳۸۹ – متولد ۱۳۶۱ به کارگردانی پیام دهکردی و نوشته نغمه ثمینی.
۱۳۹۰ – شرق شرق است به کارگردانی مسعود رایگان.
۱۳۹۰ – پاورقی به کارگردانی احمد کچه چیان.

کارگردانی

۱۳۸۰ – سیب. کارگردانی و تهیه کنندگی و باهمکاری سیامک نصیری زیبا.
۱۳۸۴ – تماشاخانه. کارگردانی و تهیه کنندگی.
۱۳۸۷ – محاکات غزاله علیزاده. کارگردانی و تدوین. دربارهٔ غزاله علیزاده.
۱۳۸۹ – ده نمکی‌ها. کارگردانی و تهیه کنندگی. دربارهٔ مسعود ده نمکی.
۱۳۹۵– ارباب جمشید، کارگردان

مجری طرح

عقاید یک آکتور سینما
۱۳۹۰ – پاورقی به کارگردانی احمد کچه چیان.

ویدئو پرفورمنس

استخوان
نزدیک‌تر بیا… نزدیک‌تر… نزدیک‌تر از این؟

افتخارات و جوایز پگاه آهنگرانی

۱۳۷۸: دیپلم افتخار از جشنواره بین‌المللی فیلم اجتماعی آبادان ـ دوره دوم برای بازی در فیلم دختری با کفشهای کتانی (رسول صدرعاملی)
۱۳۷۸: جایزهٔ بهترین نقش‌آفرینی از جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان برای بازی فیلم در فیلم دختری با کفشهای کتانی (رسول صدرعاملی)
۱۳۷۸: جایزهٔ بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم قاهره برای بازی فیلم در فیلم دختری با کفشهای کتانی (رسول صدرعاملی)
۱۳۷۸: تقدیرنامه برای بازی در فیلم دختری با کفشهای کتانی در جشنواره برلین.
۱۳۷۸: جایزهٔ بهترین بازیگر از جشن دنیای تصویر برای بازی در فیلم دختری با کفشهای کتانی.
۱۳۸۰: جایزهٔ بهترین بازیگر برای بازی در فیلم زندان زنان از جشنواره فیلم لوکارنو.
۱۳۸۴: جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم کوتاه اصفهان برای کارگردانی فیلم مستند «تماشاخانه»
۱۳۸۷: نامزد نقش دوم زن در بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای فیلم زادبوم.
۱۳۹۱: برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن در سی‌ویکمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای فیلم دربند

عکس های پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی

پگاه آهنگرانی

نظرات