همه جا با فرادرس
اکسکوینو

زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان کیست بیوگرافی با ماجرای کامل و علت

0

زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان کیست بیوگرافی با ماجرای کامل و علت

علت حضور زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان

زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان کیست؟ بیوگرافی و ماجرای کامل زنی بی حجاب با موهای بلوند در راهپیمایی روز دانش آموز ۱۴۰۱ و بدون حجاب همراه با واکنش ها به حضور زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان ۱۴۰۱ روز دانش اموز و کیست و چرا بدون حجاب در راهپیمایی امده با جزویات را در ادامه میخوانید

زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی 13 آبان کیست بیوگرافی با ماجرای کامل

چند روزی است که زن مو بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان و روز دانش آموز به خبر داغ روز تبدیل شده و کاربران را به متحیر و شگفت زده کرده است این در حالی است که حضور زنی با موهای بلوند در راهپیمایی ۱۳ آبان ۱۴۰۱ و روز دانش آموز با موهای بدون روسری و بدون شال و حجاب خبرساز شده و حواشی زیادی در پی داشته است و کاربران می گویند: آیا آن بانوی بی حجاب، شخصاً و بدون هماهنگی و به طور بی سابقه ای بدون حجاب به مراسم ۱۳ آبان رفته یا این که او را آورده اند تا بعداً این گونه استفاده تبلیغی کنند.

علت حضور زن بی حجاب مو بلوند در راهپیمایی 13 آبان

علت و انگیزه

اینکه این زن بی حجاب با موهای زرد و بلوند کیست و چه کسی است و از کجا امده و چرا بدون حجاب در راهپیمایی روز دانش آموز شرکت کرده مشخص نیست که چه انگیزه ای داشته، وقتی ما این روزها بحثی به نام گشت ارشاد و حجاب اجباری را داریم، اینگونه رفتار تامل برانگیز است.

ماجرا این است یک زن بی حجاب در راهپیمایی روز ۱۳ آبان امسال (۱۴۰۱) در تهران بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی و خارجی داشته است. بسیاری از این رسانه ها با انتشار تصاویری از این خانم، نوشته اند که دیگر بانوان حاضر در مراسم که همگی محجبه بوده اند، رفتار دوستانه ای با او داشته و حتی بعضی هایشان او را بوسیده اند. تعدادی نیز با او درباره حجاب صحبت کرده و کوشیده اند وی را متقاعد به داشتن حجاب کنند.

به گزارش عصر ایران: در مراسم ۱۳ آبان، شاهد مهر و مدارای اکثریت باحجاب با اقلیت مطلقی که تنها یک نفر بود، بودیم و چه زیبا بود این صحنه و باید به آن خانم های باحجاب درود فرستاد که این گونه خردمندانه با هموطن بی حجاب خود همراه و همصحبت شده بودند. وقتی با چنین اقلیت مطلقی مدارا می شود و چنان صحنه زیبایی به وجود می آید، حساب کنید اگر با خواسته های اکثریت چنین تعاملی می شد، ایران ما، چه بهشت روح افزایی می شد!

به هر روی، هر چند دیرهنگام و بعد از تحمیل هزینه های فراوان، باید از رویکرد گفت و گو و اقناع استقبال کرد. در سرزمین بی گفت و گوی ایران که تک صدایی عامل بخش اعظم تباهی های موجود است، گفتمانِ گفت و گو، بهترین و خردمندانه ترین راه است؛ البته به شرط این که گفت و گو برای گفت و گو نباشد، علنی و با تضمین امنیت همه طرف های گفت و گو باشد، همگانی و در منظر عموم باشد، کسی حق حذف هیچ صاحب سخنی را نداشته باشد و مردم درباره نتایج گفت و گوها رای دهند و همه طرف های گفت و گو تعهد دهند که نتایج گفت و گو ها را در اداره امور کشور اجرایی خواهند کرد و چنین هم بکنند.

 

نظرات